مبالغه فرموده در نهى از غيبت كردن كه آن را شبيه گوشت مرده انسان كرده . و فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از أعظم مفاسد غيبت آنست كه چون روز قيامت بنده‌اى را بموقف عرصات حاضر سازند و نامهء اعمال او را بدست او دهند ، چون در او نگرد از حسنات خود چيزى در آن نبيند عرض كند : پروردگارا اين نامهء عمل من نيست ! زيرا من از طاعات خويش كه در دنيا بجا آورده‌ام هيچ در آن نمىبينم . خطاب رسد كه : اى بنده خداى تو سهو و خطا نميكند ، اعمال خير تو بغيبت مردم رفت ، و طاعات تو بعوض غيبت به آنها داده شد ، و ديگرى را مىآورند و ديوان او را بدست او ميدهند ، در آن طاعات بسيار و عبادات بيشمار مشاهده مىكند ، عرض كند : خدايا اين نامهء اعمال من نيست زيرا اين همه اعمال خير را من بجا نياورده‌ام ؟ خطاب ميرسد كه : فلان شخص غيبت تو را كرد و اين طاعات او است كه در عوض به تو داده شده است . خطاب رسيد از حضرت عزّت به حضرت موسى بن عمران كه : هر غيبت‌كننده‌ئى كه با توبه از دنيا برود آخرين كسى است داخل بهشت خواهد شد ، و هر غيبت‌كنندهء كه اصرار بر آن داشته باشد و بىتوبه از دنيا برود اول كسى است كه داخل جهنم خواهد شد . و مرويست هر كه غيبت كرده شود نصف گناهانش ( كه قابل عفو و آمرزش باشد ) آمرزيده شود . و گفته است يكى از علما اگر خواستم كسى را غيبت كنم فرزند خود را غيبت ميكنم زيرا او سزاوارتر است بحسنات من از ديگران .